LOGO SOGRS 2

 

BanerZaBazuOpstina
Telefonske_konsultacije

faq

E-learning

Obuke 

 

Albanian Bulgarian Czech Danish English Finnish French German Greek Hungarian Irish Italian Macedonian Norwegian Polish Portuguese Romanian Russian Slovak Slovenian Spanish Swedish Turkish Ukrainian

Odgovori na najčešća pitanja

U ovoj rubrici prikazaćemo pitanja koja ste najčešće postavljali i odgovore na njih.

Stavovi sadržani u odgovorima ne mogu da se smatraju zvaničnim tumačenjima.



Poštovani,

kako do sada niste postavljali pitanja koja se ponavljaju, da bismo ih prikazali u rubrici NAJČEŠĆE POSTAVLJANA PITANJA, iz Evidencije Pravnog savjetovanja izabrali smo nekoliko pitanja i odgovora koji bi mogli da vam budu interesantni i korisni.

Očekujemo vaša nova pitanja!


PITANJE: Da li se zamjenik načelnika opštine bira isključivo iz reda odbornika ili pak može biti izabran, a da nije odbornik u skupštini, na način i po postupku propisanim Poslovnikom o radu skupštine?
ODGOVOR: Članom 38. Zakona o lokalnoj samoupravi definisano je da se zamjenik načelnika opštine smatra funkcionerom, a članom 41. Zakona regulisano je da:
"Zamjenika načelnika bira skupština opštine, na prijedlog načelnika, u postupku predviđenom za izbor predsjednika skupštine opštine, utvrđen statutom i poslovnikom skupštine opštine. Mandat zamjenika načelnika traje do kraja mandata načelnika opštine, odnosno skupštine opštine. Procedura izbora, opoziva i razrješenja zamjenika načelnika reguliše se statutom opštine."
U navedenom članu nije definisano iz kojih redova se predlaže i bira zamjenik načelnika opštine. Članom 13. Zakona o statusu funkcionera u jedinicama lokalne samouprave regulisano je:
"Funkcioner ne može obavljati funkciju ili biti na položaju koji je u suprotnosti sa njegovim dužnostima. Prilikom izbora na funkciju funkcioner je dužan da u pismenoj izjavi navede koje sve dužnosti obavlja u momentu izbora, radi utvrđivanja od strane Komisije za izbor i imenovanje ili Izborne Komisije BiH u skladu sa članovima 5. i 6. ovog zakona, da li su njegove druge aktivnosti nespojive sa funkcijom na koju je izabran."
Takodje, Izborni Zakon BiH reguliše:
"Funkcioner ne može obavljati funkciju ili biti na položaju koji je u suprotnosti sa njegovim dužnostima. Prilikom izbora na funkciju funkcioner je dužan da u pismenoj izjavi navede koje sve dužnosti obavlja u momentu izbora, radi utvrđivanja od strane Komisije za izbor i imenovanje ili Izborne Komisije BiH u skladu sa članovima 5. i 6. ovog zakona, da li su njegove druge aktivnosti nespojive sa funkcijom na koju je izabran.
(6) Pod izvršnom funkcijom, u smislu ovog člana, podrazumjeva se Predsjedništvo Bosne i Hercegovine, Vijeće ministara Bosne i Hercegovine, predsjednik i potpredsjednici Federacije Bosne i Hercegovine, predsjednik i potpredsjednici Republike Srpske, Vlada Federacije Bosne i Hercegovine, uključujući premijera, Vlada Republike Srpske, uključujući predsjednika Vlade, Vlada Brčko Distrikta BiH, kantonalna vlada, gradonačelnik, zamjenik gradonačelnika, gradska vlada, načelnik općine, zamjenik načelnika općine, rukovodeći službenici koje je imenovao načelnik općine, te ostale izvršne funkcije utvrđene zakonom."
Iz svega proizilazi da načelnik može predložiti zamjenika načelnika iz iz redova odbornika i iz redova ostalih gradjana, ali ako je predloženo lice iz redova odbornika, zbog nespojivosti ovih funkcija, ovakvo lice ne može više biti odbornik.
Sva ova pitanja bi trebalo regulisati Statutom opštine, pa Vas upućujem na model Satuta grada/opštine koji možete naći na www.alvrs.com u Biblioteci pod Modeli akata. U modelu Statuta koji možete naći na ovoj strani, u članu 46. navedeno je:
"Funkcija odbornika skupštine opštine/grada nespojiva je sa funkcijom načelnika opštine/gradonačelnika, zamjenika načelnika opštine/gradonačelnika, opštinskog službenika i zaposlenih u republičkim organima uprave."
Takodje, prilikom izbora zamjenika načelnika treba poštovati odredbe člana 3. Zakona o lokalnoj samoupravi, o proporcionalnoj zastupljenosti konstitutivnih naroda. Napominjem da u RS ima više opština koje su već u svojim statutima regulisale pitanje izbora zamjenika načelnika, na način da su precizirale da se ovaj funkcioner može birati iz redova odbornika i iz redova ostalih građana, ali da u prvom slučaju, odbornički mandat prestaje.

PiITANJE: Zakonom o statusu funkcionera jedinica lokalne samouprave članom 6. propisano je ko donosi Načelniku i Zamjeniku načelnika rješenje o radnom odnosu pa samim tim bi ista procedura bila i kod isteka mandata. Možete li mi odgovoriti do kada traje mandat Načelniku i Zamjeniku načelnika? Da li je to do konstituisanja Skupštine kada se na konstitutivnoj sjednici izabere komisija za izbor i imenovanje? Zamjeniku načelnika rješenje o radnom odnosu donosi načelnik opštine član 6. stav 2. Zakona- koji Načelnik će potpisati rješenje o prestanku funkcije sadašnji ili novoizabrani?
S obzirom da će Izborna komisija BiH izdati certifikate za načelnike opština, a tek poslije toga sledi potpisivanje izjave za prihvatanje mandata pa sazivanje konstitutivne sjednice SO-e ko će obavljati dužnosti Načelnika u tom periodu?
ODGOVOR: Sva pitanja koja ste naveli u svom mailu, trebaju biti regulisana Statutom (grada) opštine, odnosno Poslovnikom o radu Skupštine (grada) opštine, a u skladu sa Izbornim zakonom BiH, odnosno RS te Zakonom o lokalnoj samoupravi.
Na web stranici www.alvrs.com pod Biblioteka možete naći modele akata koji su pripremljeni za potrebe gradova/opština, a koji mogu korisno da posluže za unapredjenje postojećih akata opština.
Mandat (grado) načelnika opštine traje do izdavanja certifikata novom načelniku od strane Izborne komisije, a njegov mandat se poklapa sa mandatom Skupštine. Mandat "starog" načelnika traje do momenta kad novi načelnik preuzme svoj mandat i tu nema nikakvih spornih momenata, niti pravnih praznina. Mandat zamjenika načelnika, u skladu sa stavom 3. člana 41. Zakona o lokalnoj samoupravi traje do kraja mandata načelnika opštine, odnosno Skupštine opštine.
Na prvoj, konstitutivnoj sjednici Skupštine opštine, pored ostalog, konstatuje se prestanak mandata odbornika i funkcionera koji su imenovani na mandatni period Skupštine. Takodje na konstitutivnoj sjednici bira se novi zamjenik načelnika, kojeg predlaže novi načelnik.
S obzirom da novi načelnik dobija certifikat prije konstitutivne sjednice Skupštine, na kojoj se konstatuje prestanak mandata zamjenika načelnika, sve nadležnosti koje ima u pogledu rješenja o radnom odnosu, u skladu sa Zakonom o lokalnoj samoupravi, ima novi načelnik.

PITANJE: Ako se prvostepeni organ zaključkom oglasio nenadležnim za određene stvari, a stranka uložila žalbu na zaključak i u medjuvremenu stranke u sporu riješile problem, da li se i čime može poništiti zaključak ili se drugostepeni treba očitovati prema zaključku
ODGOVOR: Iako nema dovoljno informacija da bi se mogao dati kvalitetan odgovor, a pretpostavljajući da žalba nije raspravljana pred drugostepenim organom, potrebno je da stranka koja je uložila žalbu, podnese izjavu drugostepenom organu, putem prvostepenog organa da odustaje od žalbe, nakon čega će se zaključkom obustaviti postupak.

PITANJE: Članom 14.stav 1. Odluke o radnom vremenu u ugostiteljskim.... i drugim djelatnostima ("Sl. glasnik opštine XXXXXXX", br. 9/11) regulisano je da:
"Za izvođenje muzike uživo svaki ugostiteljski objekat, izuzev ugostiteljskih objekata tipa: bar, noćni bar, disko klub-diskoteka, disko bar i klub bar,...., dužan je pribaviti odobrenje opštinskog organa nadležnog za privredu."
Stavom 4 istog člana propisano je da:
"Uz zahtjev iz prethodnog stava ovog člana ugostitelj je dužan dostaviti mišljenje Policijske stanice i dokaz ..."
Članom 12. Uredbe o kriterijumima za odredjivanje radnog vremena u ugostiteljskim objektima ("Sl.glasnik Republike Srpske", br. 44/11) definisano je da:
„Ugostiteljski objekti smješteni u poslovno-stambenom objektu kolektivnog stanovanja (stambena zgrada), odnosno u naselju sa individualnim stambenim jedinicama (porodične kuce) ili u blizini zdravstvene ustanove za smještaj pacijenata moraju ispunjavati uslove u pogledu zaštite od buke, u skladu sa posebnim propisima. Nivo buke u ugostiteljskim objektima iz stava 1 ovog člana ne smiju da prelaze granice dozvoljene čujnosti izvan ugostiteljskog objekta u skladu sa propisima iz oblasti zaštite životne sredine."
Članom 3, tacke 7. Odluke o kućnom redu u stambenim zgradama ("Sl. glasnik opštine XXXXXXX", br. 11/06) je definisano da se u vremenu od 22 do 06 časova i od 15 do 18 časova mora obezbijediti potpuni mir u zgradama, dok je članom 4 zabranjeno proizvoditi buku.
Članom 7 i 15 Zakona o javnom redu i miru ("Sl. glasnik Republike Srpske", br. 20/07) je regulisano da svako uznemiravanje bukom i sl., a posebno u vremenu od 22 do 06 i 15 do 18 časova predstavlja prekršaj izvšioca radnji.
Odjeljenje za inspekcijske poslove i Odjeljenje za privredu izdali su zajedničko obavještenje u "XXXXXXX listu, od 7.2.2013.godine u kojem su posebno naglasili da, podnosioci zahtjeva za izvođenje muzike uživo, obrate posebnu pažnju na član 12. navedene uredbe.
S obzirom da se radi o konkretnom slučaju vlasnika ugostiteljskog objekta koji je smješten u stambenoj zgradi, a koji povremeno angažuje izvođače muzike uživo, i zbog koga su stanari nekoliko puta pozivali Policijsku stanicu zbog prevelike buke, kao i da je Komunalna policija upozorila Odjeljenje za privredu da postojeće stambene zgrade ne ispunjavaju uslove u pogledu zaštite od buke, Policijska stanica XXXXXX je izdala Saglasnost za izvođenje muzike uživo, na osnovu koje je Odjeljenje za privredu izdalo odobrenje za izvođenje muzike uživo do 23 sata, čime su prekršeni svi gore navedeni propisi, jer je u njima regulisano vrijeme potpunog mira od 22 do 06 časova.

1. Da li su Policijska stanica i Odjeljenje za privredu izašli iz okvira navedenih propisa, te time ugrozili pravo stanara na mirno korištenje svoga posjeda iako su i jedni i drugi od strane stanara i komunalne policije na to bili upozoreni?

2. Ako je i Komunalnoj policiji dostavljeno navedeno odobrenja, da li Komunalna policija može uloziti žalbu drugostepenom organu ili to mogu samo građani (koji nisu dobili ovo odobrenje -ali ga imaju)?

3. Iz Rješenja je vidljivo da je ono izdato 7.2.2013.godine, a iz Uputstva o pravnom sredstvu je vidljivo da je rok za žalbu 15 dana od dana prijema rješenja. Pa da je rješenje u najboljem slučaju primljeno na dan izdavanja, to bi rok za žalbu istekao 28.2.2013. godine, a Rješenjem je odobreno izvođenje muzike uživo već 13.2. i biće 27.2.2013.godine???!!!

4. Da li navedeno odjeljenje, prije izdavanja odobrenja, mora zahtijevati dokaz o ispunjenosti uslova u pogledu zaštite od buke. Uzimajući u obzir da naše stambene zgrade, prema građevinskim normativima, spadaju u red običnih prostorija u kojima se može proizvoditi buka do maksimalno 70 decibela, i čija je izolaciona moć od 20-30 decibela, to pregradni zidovi nebi mogli dovoljno "amortizovati" jačinu buke od izvora muzike uživo koji stvaraju buku od 90-110 decibela, pa bi jačina zvuka koji bi dopirao do prostorija u prvom stanu bio između 70 i 90 decibela, što je za 40 odnosno 60 decibela više od dozvoljene granice-za noć, što govori da u postojećim stambenim zgradama nisu ispunjeni ni minimalni uslovi za izvođenje muzike uživo.

ODGOVOR:  Problem koji postoji veoma ste podrobno opisali i dokumentovali. U svom odgovoru ja ću se zadržati na pravnim činjenicama i pokušati ukazati na put kojim treba ići da bi se konkretan slučaj rijesio, što bi svakako bio i putokaz za postupanje svim organima uključenim u ovu problematiku.

Članom 38. Zakona o opštem upravnom postupku ("Službeni glasnik RS" broj 13/02, 87/07 i 50/10) utvrdjeno je:
"Stranka je lice po čijem je zahtevu pokrenut postupak ili protiv koga se vodi postupak, ili koje radi zaštite svojih prava ili pravnih interesa ima pravo da učestvuje u postupku".
Član 39. Stav 1 i 2. propisuje:
"Stranka u upravnom postupku moze biti svako fizicko i pravno lice. Drzavni organ, organizacija, naselje, grupa lica i drugi koji nemaju svojstvo pravnog lica, mogu biti stranke ako mogu biti nosioci prava i obaveza ili pravnih interesa o kojima se rješava u upravnom postupku"
Shodno tome građani stambenog objekta u kojem se nalazi predmetni ugostiteljski objekat imaju pravni interes i imaju pravo da štite svoja prava podnosenjem žalbe na rješenje koje je u upravnom postupku donijelo Odjeljenje za privredu i drustvene djelatnosti opštine XXXXXX.
Dakle, grupa gradjana tog stambenog objekta ili zajednica etažnih vlasnika, ako je formirana, ima zakonski legitimitet da štiti svoja prava i da podnese žalbu protiv predmetnog rješenja. (Mozda i Komunalna policija ima pravni interes u smislu zaštite pravnog poretka da podnese žalbu, ali ja smatram da to ne bi bilo uputno, jer se radi o organizacionim dijelovima jedne opštinske administracije, gdje bi rješenja trebalo tražiti u dogovoru i ukazivanju na moguće pogreške, nepravilnosti ili nesaglasnosti sa propisima)
Članom 216. stav 1. Zakona propisano je:
"U toku roka za žalbu rešenje se ne moze izvršiti. Kad je žalba propisno izjavljena, rešenje se ne moze izvršiti sve dok se rešenje koje je doneseno po žalbi ne dostavi stranci".
U stavu 2. ovog člana propisani su izuzeci u izvršenju. Ali po mom mišljenju oni se ne mogu primjeniti na konkretan slučaj.
Ako se zna da je ZUP u članu 215. propisao rok za dostavljanje žalbe od 15 dana od dana dostavljanja rješenja, očigledno je da je dio Odluke o izmjenama i dopunama Odluke o radnom vremenu u ugostiteljskim,trgovinskim, zanatskim, uslužnim i drugim objektima i djelatnostima na području opštine XXXXX u suprotnosti sa ovim članovima Zakona, jer po ovoj Odluci zahtjev za odobrenje za izvođenje muzike uživo stranka moze podnijeti 5 dana prije datuma u koje se traži izvodjenje muzike uživo, pa je jasno da u tom slucaju ne mogu biti ispoštovani zakonski rokovi za žalbu.
U žalbi treba pobijati rješenje u formalnom smislu, odnosno navesti činjenice koje se odnose na rok za žalbu i rokove kojima se odobrava izvrsenje rješenja.
U žalbi treba pobijati rješenje i u materijalnom smislu, odnosno pozvati se na članove 123, 124 i 125 prema kojima službeno lice u donosenju rješenja nije postupilo ispravno, odnosno nije u potpunosti ispitalo sve činjenice na kojima se zasniva rješenje, a pogotovo nije uzelo u obzir sve propise koji utiču na pravilno utvrdjivanje činjenica i donošenje pravilnog rješenja. (mislim na propise koje ste iscrpno naveli, od Zakona o javnom redu i miru, do uredaba, odluka itd.)
Činjenica da su se stanari i ranije žalili na ovaj ugostiteljski objekat Policijskoj stanici u smislu prevelike buke, u vrijeme kada je ona propisima zabranjena, trebala bi biti dovoljna da Policijska stanica uskrati davanje ovakvog odobrenja.
Što se tiče pitanja koje se odnosi na dokaz o ispunjenosti uslova u pogledu zaštite od buke:
Članom 6. Stav 2. Zakona o ugostiteljstvu RS propisano je:
(2) Ugostiteljski objekat mora ispunjavati uslove u pogledu izgradnje, uređaja, opreme, zaštite na radu, zaštite od požara, zaštite od buke, sanitarno-higijenske i ostale propisane uslove za pružanje pojedinih vrsta ugostiteljskih usluga.

Članom 7. stav 1. istog Zakona regulisano je:

(1) Za početak rada ugostiteljskog objekta mora da bude obezbijeđen poslovni prostor, uređaji, oprema, standardi i uslovi u pogledu zaposlenih lica u skladu sa ovim zakonom.
(2) Ugostitelj moţe da počne obavljanje djelatnosti, da obavlja djelatnost i da mijenja uslove  njenog obavljanja kada od nadležnog organa dobije rješenje kojim se odobrava obavljanje ugostiteljske djelatnosti, osim u slučaju iz člana 12. stav 2.tačka a) i člana 19. ovog  zakona. (slučajevi iz navedenih članova Zakona nisu relevantni za naše razmatranje)
(3) Ugostitelj je dužan da uz zahtjev za izdavanje rješenja za obavljanje ugostiteljske djelatnosti priloži ovjerenu pisanu izjavu da su ispunjeni propisani uslovi u pogledu prostora, uređaja, opreme i zaposlenih lica, kao i ovjerenu kopiju rješenja o upisu u registar kod nadležnog suda za privredno društvo.
Minimalni tehnički uslovi za rad ugostiteljskih objekata regulisani su Pravilnikom o razvrstavanju i minimalnim uslovima za rad ugostiteljskih objekata (Službeni glasnik RS broj 108/11)
Opšti minimalni uslovi regulisani su članom 7. Pravilnika (uslovi u pogledu uređenja i opreme objekta, obezbjeđenja električne enrgije, vodosnabdjevanja, zbrinjavanja otpada, zdravstveno-sanitarni uslovi, uslovi u pogledu osvjetljenja objekta, grijanja, ventilacije i zvučne izolacije objekta, protiv-požarni uslovi, uslovi zaštite na radu, uslovi zaštite životne sredine i drugi uslovi iz Pravilnika)
 
Članom 15. stav 1.istog Pravilnika propisano je da:
„Ugostiteljski objekat u kojem se noću izvodi muzika, zabavni ili odgovarajući umjetnički program mora imati zvučnu izolaciju koja sprečava širenje zvuka izvan objekta, u skladu sa posebnim propisima u oblasti zaštite životne sredine“
U stavu 2. istog člana naveden je izuzetak od ovog pravila, a to je da se ugostiteljski objekat ne nalazi u naseljenom mjestu, naselju ili stambenom objektu.
Slijedom toga, ugostiteljski objekat o kojem je riječ morao bi da ima zvučnu izolaciju koja sprečava širenje zvuka izvan objekta.
Uz zahtjev za odobravanje obavljanja djelatnosti koji se podnosi nadležnom opštinskom organu, ugostitelj daje izjavu o ispunjenosti uslova za obavljenje ugostiteljske djelatnosti, na način u na obrascu koji je propisan Uputstvom o obliku i sadržaju izjave o ispunjenosti uslova za obavljanje ugostiteljske djelatnosti (Službeni glasnik RS broj 36/10)
Članom 38. Zakona regulisano je:
(1) Ispunjenost uslova iz člana 7. st. 1. i 6. ovog zakona provjerava nadležna inspekcija u redovnom inspekcijskom pregledu, a najkasnije u roku od 15 dana nakon dostavljanja rješenja za obavljanje ugostiteljske djelatnosti iz člana 7. stav 2. ovog zakona.
(2) Nakon izvršenog inspekcijskog pregleda iz stava 1. ovog člana, tržišni inspektor sačinjava zapisnik o izvršenom inspekcijskom pregledu.
(3) Ukoliko se u inspekcijskom pregledu utvrdi da za poslovni prostor za koji je dobio rješenje za obavljanje ugostiteljske djelatnosti ugostitelj ne posjeduje upotrebnu dozvolu iz člana 7. stav 6. ovog zakona, tržišni inspektor o tome obavještava organ nadležan za oblast uređenja prostora.
(4) Ukoliko se inspekcijskim pregledom utvrdi da nisu ispunjeni uslovi iz člana 7. stav 1. ovog zakona, tržišni inspektor obavezan je da preduzme mjere i radnje u skladu sa Zakonom.
Članom 41. Zakona o ugostiteljstvu predviđeno je da će se ugostitelj (kao preduzetnik ili fizičko lice) kazniti kaznom od 1.500 do 8.000 KM, ukoliko ne ispunjava uslove za obavljanje ugostiteljske djelatnosti i ukoliko da izjavu o ispunjenosti uslova za obavljanje djelatnosti, s netačnim podacima.
Takođe, članom 8. stav 2 Zakona predviđa se odgovornost ugostitelja prema trećim licima:
(2) Ugostitelj registrovan kao preduzetnik ima neograničenu odgovornost za štetu prouzrokovanu trećim licima koja je izazvana davanjem netačne izjave o ispunjavanju uslova iz člana....
Članom 34. Zakona propisana je nadležnost nadzora u primjeni ovog Zakona:
(1) Nadzor nad primjenom odredbi ovog zakona i propisa donesenih na osnovu ovog zakona vrši Ministarstvo.
(2) Inspekcijski nadzor nad primjenom odredbi ovog zakona ili propisa donesenih za njegovo sprovođenje, vrši Republička uprava za inspekcijske poslove putem republičkih tržišnih inspektora, odnosno tržišnih inspektora u jedinicama lokalne samouprave u skladu sa zakonom.
(3) Inspekcijski nadzor nad primjenom ovog zakona u dijelu kojim se propisuje postupanje nadležnog organa vrši upravna inspekcija.
(4) Nadzor nad primjenom ovog zakona u dijelu kojim se uređuje radno vrijeme ugostiteljskih objekata vrši komunalna policija, u skladu sa posebnim propisima.
Nadležnost tržišnog inspektora navedena je u članu 37. Zakona:
(1) U vršenju inspekcijskog nadzora tržišni inspektor je dužan zatvoriti ugostiteljski objekat i donijeti rješenje, ako:
a) ugostitelj obavlja ugostiteljsku djelatnost bez rješenja kojim je odobreno obavljanje  ugostiteljske djelatnosti, odnosno bez registracije kod APIF-a,
b) ugostitelj obavlja ugostiteljsku djelatnost ili pruža ostale ugostiteljske usluge u  ugostiteljskom objektu koji ne ispunjava propisane opšte minimalno-tehničke i druge  zakonom propisane uslove za obavljanje ugostiteljske djelatnosti,
Mislim da je za razmatranje problema o kojem govorimo, važno uzeti u obzir Uredbu o kriterijumima za određivanje radnog vremena u ugostiteljskim objektima (Službeni glasnik RS broj 44/11)
Ovom Uredbom propisuju se kriterijumi na osnovu kojih jedinice lokalne samouprave određuju radno vrijeme ugostiteljskih objekata na svom području.
Članom 5. stav 3. Uredbe propisano je:
„Rad u ugostiteljskom objektu u stambeno-poslovnom objektu kolektivnog stanovanja (stambena zgrada) mora biti organizovan tako da ne remeti kućni red u skladu sa posebnim propisima koji regulišu odnose u zajednici etažne svojine“
Prema članu 7. stav 5 nadležni organ može propisati mjere ograničenja upotrebe muzičkih uređaja i ostalih izvora buke u ugostiteljskom objektu u određenom vremenskom periodu.
Članom 12. je propisano:
„(1)Ugostiteljski objekti smješteni u poslovno-stambenom objektu kolektivnog stanovanja (stambena zgrada), odnosno u naselju sa individualnim stambenim jedinicama (porodične kuće) ili u blizini zdravstvene ustanove za smještaj pacijenata moraju ispunjavati uslove u pogledu zaštite od buke u skladu sa posebnim propisima)
(2)Nivo buke u ugostiteljskim objektima iz stava (1) ovog člana ne smije da prelazi granice dozvoljene čujnosti izvan ugostiteljskog objekta u skladu sa propisima iz oblasti zaštite životne sredine.“
I ostale odredbe ove Uredbe su veoma značajne za postupanje u slučaju kojeg ste izložili, kao što je određivanje radnog vremena, određivanje posebnog radnog vremena, nadležnosti pojedinih organa u pogledu kontrole primjene ove Uredbe i odluka donesenih na osnovu nje.
Komunalna policija ima nadležnost u pogledu kontrole radnog vremena, a ekološki inspektor nadzor nad primjenom Uredbe u pogledu nivoa buke u ugostiteljskim objektima.
Za vas bi naročito mogao biti interesantan član 16. koji komunalnoj policiji, policiji i ekološkoj inspekciji daje nadležnost u pogledu podnošenja zahtjeva za skraćenje radnog vremena konkretnog ugostiteljskog objekta, koji se nalazi u stambenoj zgradi, a u kojem je često dolazilo do remećenja javnog reda i mira (o čemu vjerovatno postoje izvještaji policije koja je izlazila na lice mjesta).
Za vas su takođe interesantne odredbe o kažnjavanju, ugostitelja koji se ne pridržavaju radnog vremena, ali posebno o kažnjavanju odgovornog lica u nadležnom organu jedinice lokalne samouprave koji prilikom određivanja radnog vremena ugostiteljskih objekata ne poštuje kriterijume iz Uredbe, odnosno o kažnjavanju odgovornog lica u nadležnom odjeljenju koje odobri rad u posebnom radnom vremenu protivno odredbama ove Uredbe.

PITANJE: Da li smo dužni plaćati naknade za korištenje gradskog građevinskog zemljišta, to su one crvene uplatnice za stanove koje dobijamo od Zavoda za izgradnju, koji je kao zadužen za ovu naplatu. Jer pola stanara naše zgrade plaća, a pola ne pa me interesuje da li smo dužni to plaćati (pitanje koje je uputila stanarka stambene zgrade u Banja Luci)
ODGOVOR: Plaćanje naknade za korišćenje gradskog građevinskog zemljišta (trajne rente) je prestalo, jer je Ustavni sud Republike Srpske svojom odlukom iz juna 2011. proglasio neustavnim odredbe koje su se odnosile na trajnu rentu.
Međutim, građani su obavezni da plaćaju komunalnu naknadu, na uplatnicama koje dostavlja Administrativna služba Grada. Plaćanje komunalne naknade zasniva se na odredbama Zakona o komunalnim djelatnostima RS („Službeni glasnik RS“ broj 124/11) i odluci Skupštine Grada Banja Luka iz marta ove godine, koji propisuju obavezu plaćanja komunalne naknade za korišćenje objekata i uređaja zajedničke komunalne potrošnje. Sredstva od komunalne naknade koriste se isključivo za obavljanje komunalne djelatnosti zajedničke komunalne potrošnje, i to za: čišćenje javnih površina u naselju, uređivanje i opremanje javnih zelenih i rekreacionih površina, održavanje, popravku i modernizaciju ulica, pločnika, objekata za javnu rasvjetu, vertikalnu i horizontalnu signalizaciju, odvođenje atmosferskih voda i drugih padavina sa javnih površina i održavanje i popravku javne rasvjete u naselju kojom se osvjetljavaju saobraćajnice i druge javne površine u naselju.

PITANJE: Da li načelnik opštine ima pravo da službenicima, tehničkim i pomoćnim radnicima opštine, zabrani korištenje dnevnog odmora u toku radnog vremena (član 130. Zakona o lokalnoj samoupravi) van radnog mjesta, odnosno zgrade opštine.

ODGOVOR: Član 130. Zakona o lokalnoj samoupravi ( „Službeni glasnik RS“ broj 101/04) propisuje da radnik sa punim radnim vremenom ima pravo na dnevni odmor u toku radnog vremena u trajanju od 30 minuta. Zakon takodje propisuje da raspored korišćenja ovog odmora utvrđuje načelnik odnosno gradonačelnik.
Poseban kolektivni ugovor za zaposlene u organima lokalne samouprave u RS („Službeni glasnik RS“ broj 114/08) na isti način reguliše ovu materiju.
Iz svih spomenutih propisa proističe diskreciono pravo načelnika opštine, odnosno gradonačelnika da propišu samo raspored korišćenja dnevnog odmora u toku radnog vremena, a ne i način korišćenja ovog odmora. Ovo je naročito značajno u smislu određivanja vremena korišćenja odmora kod zaposlenih na šalterima, kako bi se obezbjedio kontinuiran rad šaltera, odnosno rad sa strankama na šalteru u toku cijelog radnog vremena.
Prema tome pravo zaposlenih da koriste dnevni odmor na način kako sami žele nije ograničeno navedenim propisima, ograničenje se odnosi samo na period u toku radnog vremena koji propisan za korišćenje dnevnog odmora, kojeg se zaposleni moraju pridržavati.
Za diskusiju je ipak kako i kojim sredstvima kontrolisati korišćenje dnevnog odmora u slučajevima kada zaposleni napuštaju zgradu opštine, ali to je već stvar unutrašnje organizacije svake opštine.

PITANJE: Zanima me mogućnost preselenja radnog mjesta iz jedne opštine u drugu zbog promjene mjesta boravka. Konkretno: zaposlena sam u opštini XXXXXXXX od 1997. godine. U međuvremenu sam zasnovala porodicu u Banja Luci(…) Putovanje na posao u grad koji je udaljen 80 kilometara od mjesta boravka mi predstavlja veliki problem i velike putne troškove. Zato me zanima mogućnost preselenja u neku bližu opštinu i imam li tu ikakvih prava?
ODGOVOR: Pitanja vezana za zapošljavanje u jedinicama lokalne samouprave regulisana su članovima 118-124 Zakona o lokalnoj samoupravi („Službeni glasnik RS“ broj 101/04).
Shodno članu 119. Zakona o lokalnoj samoupravi, upražnjeno radno mjesto u administrativnoj službi jedinice lokalne samouprave popunjava se javnim konkursom.
Član 127. istog Zakona govori o raspoređivanju radnika u okviru administrativne službe.
Nijedna odredba Zakona ne propisuje mogućnost raspoređivanja službenika iz jedne u drugu jedinicu lokalne samouprave.
Svaka jedinica lokalne samouprave je pravno lice, s administrativnom službom čiju organizaciju i strukturu, u okvirima predviđenim zakonima, utvrđuje načelnik. Shodno usvojenoj organizaciji, utvrđuju se i potrebe za prijemom u radni odnos, koji se zasniva nakon provedenog javnog konkursa. Odluku o izboru donosi načelnik opštine, nakon provedene procedure provjere stručnih sposobnosti i utvrđivanja liste redoslijeda kandidata, koju obavlja posebno formirana Komisija.
Prema svemu što je navedeno nemate nikakva posebna prava na raspored u drugu jedinicu lokalne samouprave, osim zapošljavanja po propisanom postupku, putem javnog konkursa.

PITANJE: Na osnovu riješenja izdatih od strane odjeljenja za prostorno uređenje i stambeno komunalne poslove, u knjigovodstvenoj evidenciji odjeljenja za finansije evidentirana su potraživanja po osnovu trajnog korištenja gradskog građevinskog zemljišta (trajna renta), na ime na koje glasi rješenje.
Kako je Ustavni sud BiH dao stav o naplati trajne rente i da je odjeljenje za urbanizam obustavilo izdavanje istih, zamolio bih Vas da mi date tumačenje o izdatim rješenjima, i potraživanjima koja su evidentirana po osnovu istih, odnosno da li insistirati na naplati istih ili ih stornirati iz knjigovodstvene evidencije i koji bi validan dokument bio za isknjiženje ukoliko je to ispravan stav.
ODGOVOR: Ustavni sud Republike Srpske na svojoj sjednici održanoj dana 18. marta 2011. godine donio je Odluku kojom se utvrđuje da članovi 30. i 32. Zakona o građevinskom zemljištu Republike Srpske („Službeni glasnik RS“ broj 112/06) nisu u saglasnosti sa Ustavom Republike Srpske.
„Sud je ocijenio da se obaveza plaćanja naknade za trajno korišćenje izgrađenog i neizgrađenog gradskog građevinskog zemljišta (trajna renta) za sva fizička i pravna lica, bez obzira na to da li se radi o zemljištu u državnom ili privatnom vlasništvu, prema članu 59. stav 2. Ustava Republike Srpske, u vezi sa članom 60. stav 1. Ustava, nije mogla utvrditi i za privatne vlasnike zemljišta, te da osporenim odredbama zakonodavac to pravo ograničava.“
Pravno dejstvo odluka Ustavnog suda regulisano je članovima od 68. do 72. Zakona o Ustavnom sudu Republike Srpske („Službeni glasnik RS“ broj 104/11)
Prema članu 68. stav 2. ovog Zakona „Zakoni, drugi propisi i opšti akti koji na osnovu odluke Suda prestaju da važe, ne mogu se primjenjivati na odnose koji su nastali prije dana objavljivanja odluke Suda, ako do toga dana nisu pravosnažno riješeni“
U stavu 3. istog člana se kaže da „Izvršavanje pravosnažnih pojedinačnih akata, donesenih na osnovu propisa koji se više ne mogu primjenjivati, ne može se dozvoliti niti sprovesti, a ako je izvršenje početo, biće obustavljeno“.
Shodno prethodnim članovima, opština je trebala da stavi van snage Odluku o građevinskom zemljištu koju donosi Skupština opštine (Odluka o stavljanju van snage Odluke o građevinskom zemljištu, shodno Odluci Ustavnog suda, kojom se proglašavaju neustavnim članovi Zakona o građevinskom zemljištu)
Takođe, potrebno je obustaviti postupke koji su u toku, a koji se odnose na naplatu trajne rente, a koji nisu pravosnažni. Odjeljenje za prostorno uređenje i stambeno-komunalne poslove treba da izda nova rješenja kojima se obustavljaju započeti postupci koji nisu pravosnažni, odnosno izdata rješenja o utvrđivanju obaveze plaćanja trajne rente stavljaju van snage.
Ukoliko su rješenja izvršna, trebalo bi da se donesu nova rješenja kojima se obustavlja izvršenje.
U oba slučaja, u obrazloženjima rješenja treba da se navede kao razlog, neustavnost odredaba Zakona o građevinskom zemljištu, te shodno tome stavljanje van snage Odluke o građevinskom zemljištu (uskladiti sa tačnim nazivom Odluke) koju je donijela Skupština opštine Višegrad.
Ukupna potraživanja po rješenjima koja se stavljaju van snage ili se obustavlja njihovo izvršenje su osnov za donošenje Odluke Skupštine opštine o otpisu potraživanja.
Ovakva odluka će za Odjeljenje finansija biti dovoljan pravni osnov za preduzimanje odgovarajućeg knjigovodstvenog postupka.

PITANJE: Ugovorom o građenju definisan je rok za završetak radova od 60 radnih dana, rok počinje teći  danom uvođenja izvođača u posao od strane nadzornog organa, imenovanog od strane naručioca posla.
Pitanje je: koji je dokument kojim se dokazuje dan uvođenja izvođača u posao od strane nadzora, mora li taj dokument biti protokolisan u opštini, i kojim je zakonskim propisima regulisana ova procedura.
ODGOVOR: Članom 71. stav 5 Zakona o uređenju prostora i građenju („Službeni glasnik RS“ broj 55/10) predviđeno je da je investitor, u vašem slučaju opština, dužna da prijavi početak građenja nadležnoj urbanističko-građevinskoj inspekciji, najkasnije 8 dana prije početka izvođenja radova.
Prema informacijama dobijenim iz Republičkog inspektorata Investitor (opština) je dužan da urbanističko-građevinskoj inspekciji dostavi obavještenje o početku građenja, u kojem će se pozvati na broj odobrenja za građenje.
Ukoliko u konkretnom slučaju nije potrebno odobrenje za građenje (član 78. Zakona o uređenju prostora i građenju) izvođenje radova investitor je dužan da prijavi nadležnoj urbanističko-građevinskoj inspekciji prije nego što ih počne, a vrše se na osnovu lokacijskih uslova i zapisnika o iskolčavanju objekta.
Članom 74. stav 11 istog Zakona izvođač je dužan da vodi građevinski dnevnik, građevinsku knjigu i knjigu inspekcija tokom gradnje. Nadzor nad građenjem u ime investitora vrši nadzorni organ kojeg svojim aktom imenuje investitor i on je odgovorno lice koje je dužno da ovjerava građevinski dnevnik. Građevinski dnevnik vodi se od početka pripremnih radova do dana završetka građenja objekta, pa prema tome u njemu se registruje uvođenje izvođača u posao, odnosno dan početka radova.
Sadržina i način vođenja građevinskog dnevnika i knjige inspekcije propisan je Pravilnikom o sadržini i načinu vođenja građevinskog dnevnika i knjige inspekcije („Službeni glasnik RS“ broj 15/02).

PITANJE: Da li opština može nabaviti osnovno sredstvo od fizičkog lica?

ODGOVOR: Članom 3. Zakona o javnim nabavkama BiH definisano je da se pod ugovornim organom podrazumijeva i: 

   "a) svaki   organ   uprave   na   nivou   Bosne   i   Hercegovine,   entiteta,   Brčko   Distrikta   Bosne   i Hercegovine, odnosno  na  kantonalnom,  gradskom  ili  opštinskom 
    nivou  (u  daljnjem  tekstu: organi na državnom ili lokalnom nivou uprave"

Dakle, na gradove/opštine kao ugovorne organe prilikom nabavki primjenjuju se odredbe Zakona o javnim nabavkama BiH.

Član 2. stav 15 istog Zakona definiše:

"(15) Pojmovi “dobavljač”, “pružalac usluga” i “izvođač radova” podrazumijevaju svakog privrednog subjekta, koji može biti fizičko ili pravno lice ili grupa takvih lica koja na tržištu nudi robe, usluge ili radove.  Ukoliko  nije  drugačije  naznačeno,  pojam  “dobavljač”  podrazumijevaće  “dobavljač”, “pružalac usluga” ili “izvođač radova”."

Iz navedenih odredaba jasno je da opština može nabavljati osnovna sredstva od fizičkih i od pravnih lica.


PITANJE Da li se može zaključiti ugovor o djelu s pravnim licem?

ODGOVOR Zakonom o doprinosima ("Službeni glasnik RS" broj 116/12) u poglavlju II OBVEZNIK, OSNOVICA I STOPE DOPRINOSA, u članu 4. stav 1 definisano je da je "obveznik doprinosa fizičko lice-rezident Republike", a u tački aa) istog stava definisano je da je to lice koje ostvaruje prihod po osnovu ugovora o djelu.

Slijedom toga samo fizička lica mogu da zaključuju ugovore o djelu.


PITANJE

Koja je suštinska razlika osnivanja pravnog lica po Zakonu o privrednim društvima u odnosu na javno-privatno partnerstvo?

ODGOVOR
Osnovna suštinska razlika izmedju osnivanja privrednog društva po Zakonu o privrednim društvima („Službeni glasnik RS“ broj 127/08, 58/09 i 100/11) i ostvarivanju javno-privatnog partnerstva u smislu Zakona o javno-privatnom partnerstvu („Službeni glasnik RS“ broj 59/09, 63/11) su ciljevi osnivanja.
Članom 2. Zakona o privrednim društvima definisano je:
(1) Privredno društvo je pravno lice koje osnivaju pravna i / ili fizička lica radi obavljanja djelatnosti u cilju sticanja dobiti.
(2) Pravne forme privrednih društava u smislu ovog zakona su ortačko društvo, komanditno društvo, društvo sa ograničenom odgovornošću i akcionarsko društvo (otvoreno i zatvoreno).
(3) Pored pravnih formi privrednih društava iz stava 2. ovog člana, posebnim zakonom mogu se odrediti i druge pravne forme društva.
Znači osnovni cilj osnivanja jednog privrednog društva kojeg mogu osnovati fizička, pravna lica ili fizička i pravna lica jeste obavljanje djelatnosti radi sticanja dobiti.
Članom 2. Zakona o javno-privatnom partnerstvu propisano je:
(1)Javno-privatno partnerstvo je oblik saradnje javnog i privatnog sektora, koje se realizuje udruživanjem resursa, kapitala i stručnih znanja, radi zadovoljavanja javnih
     potreba.
(2) Saradnja se ostvaruje radi osiguranja finansiranja u cilju izgradnje, sanacije, rekonstrukcije, upravljanja ili održavanja infrastrukture, pružanja usluga i izgradnje
     objekata, a u svrhu zadovoljavanja javnih potreba.
Javno-privatno partnerstvo je oblik saradnje, a cilj ove saradnje je zadovoljavanje javnih potreba. Javne potrebe u smislu člana 5. ovog Zakona predstavlja:
  1. obavljanje usluga u oblasti javnog sektora na objektima kao što su: aerodromi, luke, željeznice i željeznički transport, obrazovne i zdravstvene ustanove, kanali, vodosnabdijevanje, navodnjavanje, kao i druge usluge koje se obavljaju u oblasti javnog sektora.
Članom 3. stav 2. Zakona o javno-privatnom partnerstvu definisani su i specifični ciljevi javno-privatnog partnerstva:
(2) Specifični ciljevi koji se žele postići javno-privatnim partnerstvom su:
a) ugovaranje i izvođenje većeg broja projekata čijom realizacijom će javni partner kvalitetnije odgovoriti svojim obavezama i efektivnije iskoristiti javne
   prihode,
b) kreiranje novih izvora prihoda, nove infrastrukture i novih usluga, v) prirodna tržišna raspodjela rizika između javnog i privatnog sektora,
g) stvaranje dodatne vrijednosti kroz alokaciju resursa, znanja i vještina privatnog i javnog sektora,
d) povećanje produktivnosti, konkurencije i racionalnog korištenja privrednih kapaciteta privatnih i javnih subjekata i
đ) transparentnost u izboru i ugovaranju.

 
PITANJE
Uveli smo Registar novčanih kazni i nakon slanja prekršajnog naloga poštom sistem sam računa vrijeme pravosnažnosti prekršajnog naloga koristeći članove 34. stav 3 i 37. stav 1 Zakona o prekršajima RS. Naime, članom 34. stav 3 je definisano vrijeme dostavljanja koje je jednako 5 radnih dana proteklih od dana kada je ovlašćeni organ prekršajni nalog predao pošti, dok je članom 37. stav 1 definisano da se u slučaju traženja sudskog odlučivanja kopija prekršajnog naloga mora dostaviti sudu u roku od 8 dana od  dana prijema (a prijem je definisan sa 5 radnih dana od dana predaje prekršajnog naloga na poštu od strane ovlašćenog organa). To bi značilo SVE UKUPNO: 5 radnih dana+8 kalendarskih dana za uplatu ili traženje sudskog odlučivanja+eventualno još 2 dana ako zadnji kalendarski dan za
odlučivanja+uručivanje prekršajnog naloga pada u neradne dane (sve ukupno: oko 18 dana).
Problem koji nastaje je slijedeći: U praksi se događa da počinilac prekršaja prekršajni nalog zaprimi i 15-tak dana nakon predaje na poštu od strane ovlašćenog organa ( a ne 5 radnih dana) i to vrijeme stoji na Povratnici i pošto mu na prekršajnom nalogu stoji da sudsko odlučivanje može zatražiti u roku od 8 dana od dana prijema naloga i on sačeka zadnji dan iz osmodnevnog roka (to je nakon 23 dana) i sud mu to prihvati. U medjuvremenu ROF (Registar novčanih kazni) je izračunao da je prekršajni nalog pravosnažan (18-ti dan nakon predaje na pošti).
Sud ne uvažava definisani način prijema prekršajnog naloga  kako definiše član 34 stav 3  (nakon 5 radnih dana) i od nas traži da u ROF-u mijenjamo datum predaje na pošti, mada je taj datum već ispisan na prekršajnom nalogu.
Sud, pozivajući se na član 6 Evropske konvencije, zakazuje sudsko odlučivanje po prekršajnom nalogu, tako da ako i sud potvrdi odgovornost stranke, postoje dva duga stranke u Registru kazni: jedan po prekršajnom nalogu koga je sistem, tj. program u Registru kazni proglasio pravosnažnim, a drugi po osnovu odluke suda, jer i sud svoju kaznu unosi u Registar novčanih kazni.
Šta učiniti u navedenom slučaju?
ODGOVOR
Ustavni sud Republike Srpske donio je Odluku broj U-28/10 od 27. septembra 2011. godine kojom se utvrđuje da član 34. stav 3 Zakona o prekršajima Republike Srpske („Službeni glasnik RS“ broj 34/06) u dijelu koji glasi:
„Kada je prekršajni nalog uručen putem pošte, smatraće se da je dostavljanje izvršeno po proteku 5 (pet) radnih dana nakon što ga je ovlašćeni organ predao na poštu. Kada je prekršajni nalog ostavljen na motornom vozilu, datum uručenja je datum kada je ostavljen na motornom vozilu“ NIJE U SAGLASNOSTI SA USTAVOM REPUBLIKE SRPSKE.
Sud smatra da „Propisivanjem kada se prekršajni nalog smatra uručen na način kako je to učinjeno osporenim odredbama ograničava princip iz člana 16. Ustava, kojim je utvrđeno da svako ima pravo na jednaku zaštitu svojih prava u postupku pred sudom i drugim državnim organom i organizacijom i da je svakome zajamčeno pravo na žalbu.“
Odluka Ustavnog suda nije provedena u praksi, iz razloga što je pripremljen tekst novog Zakona o prekršajima, za koji se očekuje da će biti u proceduri pred Narodnom skupštinom u februaru 2014. Novim Zakonom o prekršajima pitanje uručivanja prekršajnog naloga regulisano je na drugačiji način, a usklađeno je s odlukom Ustavnog suda. 
 

PITANJE

Da li je u postupku bratimljenja jedinice lokalne samouprave u RS sa gradom/opstinom u inostranstvu potrebno pribaviti saglasnost nekog ministarstva u RS?

ODGOVOR

Saradnja jedinica lokalne samouprave u RS regulisana je u poglavlju VIII Zakona o lokalnoj samoupravi, članovima od 93 do 95. Član 95. propisuje, izmedju ostalog, da jedinice lokalne samouprave mogu sarađivati sa odgovarajućim jedinicama lokalne samouprave u Federaciji BiH i u inostranstvu, u skladu sa zakonom. Nijednim propisom se ne regulišu uslovi i način ostvarivanja ovakve saradnje, koja podrazumijeva i bratimljenje.

U praksi je uobičajeno da se u postupku izrade sporazuma ili povelje o bratimljenju, tekst ovog dokumenta dostavi Ministarstvu uprave i lokalne samouprave, Resor za lokalnu samoupravu, kako bi se eventualno mogle dati korisne sugestije u cilju poboljšanja kvaliteta teksta, a nakon sklapanja sporazuma, o bratimljenju je potrebno obavijestiti Ministarstvo za ekonomske odnose i regionalnu saradnju, radi ažuriranja evidencija o bratimljenju.

Dakle, nikakva prethodna odobrenja niti dozvole nisu potrebne od strane institucija u RS da bi se obavilo bratimljenje jedinice lokalne samouprave iz RS sa nekom opštinom ili gradom u inostranstvu.

U proceduri izrade je Zakon o međuopštinskoj saradnji koji će detaljno regulisati uslove te način i postupak ostvarivanja saradnje jedinica lokalne samopurave u RS sa drugim JLS, u zemlji i inostranstvu.


PITANJE

Molimo Vas da date odgovor ko usvaja Statut mjesne zajednice, da li je to Zbor građana ili Savjet mjesne zajednice s obzirom da u vašim urnecima Odluke o MZ to nije navedeno ?

 

ODGOVOR

Članom 99. Zakona o lokalnoj samoupravi („Službeni glasnik RS“ broj 101/04, 118/05 i 98/13), mjesna zajednica je svrstana u oblik neposrednog učešća građana u lokalnoj samoupravi, ali za razliku od ostalih oblika učešća iz navedenog člana, ovaj oblik ima svoju teritorijalnu određenost, jer radi o teritorijalnom dijelu jedinice lokalne samouprave koji se obrazuje kao mjesna zajednica, ako su ispunjeni zakonom predvidjeni uslovi za to (član 106. Zakona o lokalnoj samoupravi).

U skladu sa članom 107. Zakona, MZ se obrazuje odlukom skupštine jedinice lokalne samouprave u kojoj se utvrđuje naziv, područje, poslovi koje vrši mjesna zajednica i druga pitanja od značaja za rad mjesne zajednice.

U istom članu izričito je propisano da mjesna zajednica nema svojstvo pravnog lica.

U članu 109. Zakona o lokalnoj samoupravi propisano je da se organizacija, način rada i finansiranje mjesne zajednice uređuje statutom jedinice lokalne samouprave.

Obavljanje administrativnih i stručnih poslova za potrebe mjesnih zajednica uređuje se Pravilnikom o organizaciji i sistematizaciji radnih mjesta u opštinskoj odnosno gradskoj upravi, jer je članom 109. Zakona predviđeno da ove poslove obavlja opštinska/gradska uprava jedinice lokalne samouprave.

Takodje, opštinska/gradska uprava vodi registar mjesnih zajednica u skladu sa Pravilnikom koji propisuje sadržaj i način vođenja registra, a koji donosi Ministar lokalne samouprave.

Sredstva za finansiranje mjesne zajednice predviđaju se u budžetu jedinice lokalne samouprave.

Ono što je specifično u mjesnoj zajednici kao obliku neposrednog odlučivanja građana je postojanje savjeta mjesne zajednice čemu je Zakon o lokalnoj samoupravi posvetio samo načelne odredbe, a postupak izbora regulisan je Izbornim zakonom RS, dok se postupak razrješenja predsjednika i članova reguliše statutom jedinice lokalne samouprave. 

Zakon je takođe predvidio da postoji nadzor nad radom savjeta, koji obavlja posebno radno tijelo jedinice lokalne samouprave, u skladu sa statutom jedinice lokalne samouprave.

Iz svih članova Zakona koji su navedeni jasno je da jedinica lokalne samouprave ima  kontrolu nad radom, funkcionisanjem i finansiranjem mjesne zajednice, na način da je odredbama Zakona utvrđeno da se sva ova pitanja regulišu statutom jedinice lokalne samouprave.

Zakon nije predvidio postojanje statuta mjesne zajednice, što je i logično, jer je stutut imanentan pravnom licu, a Zakon je izričito predvidio da mjesna zajednica nema status pravnog lica.


PITANJE

Kojim pravnim aktom je regulisano da se predsjednicima sindikalnih organizija plata uvećava za 15%, i da li se to uvećanje primjenjuje na mjesečnom nivou ili u zavisnosti od aktivnosti sindikata u određenom mjesecu?

 ODGOVOR

Uslovi za rad sindikata u lokalnoj upravi u RS regulisani su Posebnim kolektivnim ugovorom za zaposlene u oblasti lokalne samouprave Republike Srpske ("Službeni glasnik RS" broj 114/07). Članom 24. Posebnog kolektivnog ugovora regulisano je uvećanje odnosno naknada na osnovnu platu za predsjednika odnosno povjerenika sindikalne organizacije, a procenat uvećanja, odnosno naknade na osnovnu platu u ovom članu regulisan je u zavisnosti od broja zaposlenih u toj lokalnoj upravi.

Zakon o radu ne predviđa odredbe u tom smislu, kao ni Zakon o lokalnoj samoupravi.

Ustavni sud RS donio je Odluku U-33/12 od 25. septembra 2013. godine po kojoj:

" Utvrđuje se da član 56. stav (1) tačka b) i stav (2) Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u oblasti obrazovanja i kulture Republike Srpske («Službeni glasnik Republike Srpske» br. 17/08, 26/09, 26/10 i 76/11) nije u saglasnosti sa Ustavom Republike Srpske i Zakonom o radu («Službeni glasnik Republike Srpske» br. 38/00, 40/00, 47/02, 38/03 i 20/07)". 

Predmetne odredbe spornog Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u oblasti obrazovanja i kulture RS su na identičan način propisivale uvećanje odnosno naknadu na osnovnu platu za predsjednika odnosno povjerenika sindikalne organizacije, kao i Poseban kolektivni ugovor za zaposlene u oblasti lokalne samouprave u RS.

Medjutim, u ovom slučaju ne može se primjeniti analogija po pitanju neustavnosti i nezakonitosti na sve posebne kolektivne ugovore koje na indentičan način regulišu pitanja naknade za predsjednika odnosno povjerenika sindikalne organizacije, odnosno predmetna odluka Ustavnog suda je ocjenila da su neustavne i nezakonite odredbe konkretnog Posebnog kolektivnog ugovora.

Ukoliko se osporavaju odnosne odredbe Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u oblasti lokalne samouprave RS, mora se pokrenuti postupak odnosno inicijativa za ocjenu ustavnosti i zakonitosti pred Ustavnim sudom RS člana 24. ovog Posebnog kolektivnog ugovora.


PITANJE

Pod kojim uslovima poslodavac-jedinica lokalne samouprave, može bez konkursa direktno sa biroa za zapošljavanje u radni odnos primiti nezaposleno lice, na koji vremenski rok i kojim propisima je takav prijem regulisan.

ODGOVOR

Zapošljavanje u jedinici lokalne samouprave regulisano je članovima 119.-123. Zakona o lokalnoj  samoupravi. Ovim članovima regulisano je da se  zapošljavanje, prijem u radni odnos u JLS vrši putem konkursa (oglasa), te propisan način i uslovi prijema (imenovanje i sastav komisije, uslovi za zapošljavanje, donošenje odluke, i slično). Pod zapošljavanjem u smislu navedenih članova Zakona podrazumijeva se zapošljavanje na neodredjeno vrijeme, uz mogućnost uvođenja probnog rada.

Međutim, Zakonom o izmjenama i dopunama Zakona o lokalnoj samoupravi („Službeni glasnik RS“ broj 98/13), u članu 48. (koji se odnosi na dodati član 122a. osnovnog Zakona) propisano je da se izuzetno radni odnos može zasnovati i na određeno vrijeme, te navedeni slučajevi u kojima je to dozvoljeno. Takođe, propisano je da se u ovom slučaju, zasnivanje radnog odnosa vrši bez javnog konkursa. Time su otklonjeni problemi u praksi, koji su se javljali kod zamjene odsutnog ili bolesnog službenika, ili kod povećanog obima posla, odnosno kod prijema pripravnika radi obavljanja pripravničkog staža.

U stavu 5. istog člana navedeno je izričito da radni odnos zasnovan na određeno vrijeme, ne može da postane radni odnos na neodređeno vrijeme.“


PITANJE

Da li odbornik koji je istovremeno vlasnik privatne firme ili neko od njegovih članova uže porodice

( supruga, kćerka, sin ) može biti učesnik na raspisanom tenderu od strane Opštine, odnosno da li Opština sa takvom firmom može zaključiti Ugovor o izvođenju radova. Odnosno, da li se u takvim slučajevima radi o sukobu interesa i kojim zakonom je to propisano?

ODGOVOR

Pitanje sukoba interesa u postupcima javnih nabavki regulisano je Zakonom o javnim nabavkama BiH („Službeni glasnik RS“ broj 38/14). Član 52. ovog Zakona reguliše diskvalifikaciju po osnovu sukoba interesa i korupcije, pa tako u stavu ( 4) propisuje:

„Ugovorni organ ne smije zaključivati ugovore o javnoj nabavci sa privrednim subjektom ako rukovodilac ugovornog organa ili član upravnog ili nadzornog odbora tog organa istovremeno:

a) obavlja upravljačke poslove u tom privrednom subjektu ili

b) je vlasnik poslovnog udjela, dionica, odnosno drugih prava na osnovu kojih učestvuje u upravljanju, odnosno kapitalu tog privrednog subjekta sa više od 20%. „

U stavu (5) istog člana propisano je da se moraju preduzeti odgovarajuće mjere u slučaju da je određeni privredni subjekt direktno ili indirektno učestvovao u tehničkim konsultacijama u pripremi postupka javne nabavke, jer je na taj način mogao doći u prednost zbog informacija koje posjeduje u odnosu na ostale ponuđače. Cilj ovih mjera je da se obezbjedi da se ne naruši konkurentnost učestvovanjem takvog subjekta u postupku javne nabavke u odnosu na ostale ponuđače.

Takođe ovaj član u stavu (3) načelno reguliše: „U slučaju da zahtjev ili ponuda koju ugovorni organ primi u toku postupka javne nabavke prouzrokuje ili može da prouzrokuje sukob interesa u skladu sa važećim propisima o sukobu interesa u BiH, ugovorni organ dužan je da postupi u skladu sa propisima u BiH“

Sukob interesa u Republici Srpskoj regulisan je Zakonom o sprеčavanju sukoba intеrеsa u organima vlasti Rеpublikе Srpskе („Službеni glasnik Rеpublikе Srpskе“, broj 73/08 i 52/14).

U članu 3. ovog Zakona propisani su Principi djelovanja, pa tako:

“(1) Izabrani predstavnici, nosioci izvršnih funkcija i savjetnici, u obavljanju javne funkcije, dužni su ponašati se savjesno i odgovorno, zakonito, nepristrasno i časno, pridržavati se principa odgovornosti, poštenja, savjesnosti, otvorenosti i vjerodostojnosti, te pridržavati se etike poziva i funkcije koju obavljaju.

(2) U obavljanju javne funkcije izabrani predstavnici, nosioci izvršnih funkcija i savjetnici ne smiju svoj privatni interes stavljati iznad javnog interesa“...

(4) Izabrani predstavnici, nosioci izvršnih funkcija i savjetnici ne smiju koristiti javnu funkciju za ličnu dobit ili dobit lica koje je sa njima povezano, i ne smiju biti ni u kakvom odnosu zavisnosti prema licima koja bi mogla uticati na njihovu objektivnost.“

U smislu ovog zakona „izabranim predstavnicima“ smatraju se narodni poslanici u Narodnoj skupštini Republike, delegati u Vijeću naroda Republike, odbornici u skupštinama jedinica lokalne samouprave.

„Članom porodice“ u smislu ovog Zakona smatraju se bračni ili vanbračni drug izabranog predstavnika, nosioca izvršne funkcije i savjetnika, dijete, usvojilac, usvojenik i dijete bračnog druga (pastorak/pastorka).

Član 6. Zakona reguliše Nespojivost u odnosu na privredna društva:

„ (1) Izabrani predstavnici, nosioci izvršnih funkcija ili savjetnici ne mogu, u vrijeme dok vrše javne funkcije i 3 mjeseca nakon prestanka javne funkcije, biti članovi upravnih odbora, nadzornih odbora ili direktori privrednih društava:

a) u koje su ulagali kapital u periodu od 4 (četiri) godine prije preuzimanja javne funkcije koju vrše i b) koja posluju sa organom vlasti Republike ili jedinice lokalne samouprave u vrijeme dok izabrani predstavnici, nosioci izvršnih funkcija ili savjetnici vrše javne funkcije i ako je vrijednost ugovora ili posla veća od 30.000 KM.

(2) Izabrani predstavnici i nosioci izvršnih funkcija ne mogu glasati po bilo kojem pitanju koje se neposredno tiče privrednog društva u kojem on ili član njegove porodice ima finansijski interes i dužan je, kada se nađe u takvim situacijama, uzdržati se od glasanja, te na sjednici objasniti razloge zbog kojih se uzdržao od glasanja“.

Pod „ulaganjem kapitala“ u smislu gore navedenog člana podrazumijeva se ulaganje novca, stvari i prava u vlasničku strukturu preduzeća, a pod pojmom „privredno društvo“ podrazumijeva se preduzeće (privredno društvo) osnovano u skladu sa propisima o preduzećima (privrednim društvima).

Izabranim predstavnicima, nosiocima izvršnih funkcija i savjetnicima, u smislu ovog Zakona zabranjeno je:

„a) primiti ili zahtjevati poklon, ili obećanje poklona ili druge vrijednosti radi obavljanja javne funkcije; b) primiti dodatnu naknadu za izvršavanje poslova u djelokrugu javnih funkcija;

v) tražiti, prihvatiti ili primiti vrijednost ili uslugu radi glasanja o bilo kojem pitanju ili uticati na odluku nekog organa ili lica;

g) obećati zaposlenje ili neko drugo pravo u zamjenu za poklon ili obećanje poklona;

d) privilegovati lica radi stranačkog ili drugog opredjeljenja ili zbog porijekla, ličnih ili porodičnih veza; đ)odbiti uvid u svoje finansijsko stanje, na zahtjev nadležnog organa;

ž) uticati na dobivanje poslova ili narudžbi od organa vlasti u cilju sticanja materijalne ili nematerijalne koristi za sebe ili drugoga;

z) koristiti povlaštene informacije o radu organa vlasti radi lične koristi ili koristi drugih lica i

i) na drugi način koristiti svoj položaj, kako bi uticali na odluke zakonodavne, izvršne ili sudske vlasti, te tako postigli ličnu korist ili korist drugih lica, neku povlasticu ili pravo, zaključili pravni posao ili na drugi način interesno pogodovali sebi ili drugom licu.“

Zakon o sprеčavanju sukoba intеrеsa u organima vlasti Rеpublikе Srpske regulisao je svojim odredbama postupak utvrđivanja sukoba interesa, nadležnosti Komisije i kaznene odredbe.

Napominjemo da svaka jedinica lokalne samouprave ima (ili bi trebalo da ima) svoja interna akta koja se odnose na sukob interesa. 


PITANJE

Zamolio bih vas da mi odgovorite, da li je Vlada donijela uredbu ili neki drugi akt kojim pojednostavljuje i pojeftinjuje proceduru, odnosno potrebna dokumenta za prijavu na konkurs za posao.

ODGOVOR

Vlada Republike Srpske donijela je Uredbu o dopunama Uredbe o kategorijama, zvanjima i uslovima za obavljanje poslova službenika u jedinicama lokalne samouprave te Uredbu o izmjenama i dopunama Uredbe o jedinstvenim pravilima i proceduri javne konkurencije za zapošljavanje namještenika. Obje Uredbe objavljene su u "Službenom glasniku RS" broj 20 od 17.03.2015. Ovim uredbama pojednostavljuje se postupak, jer je smanjen broj dokumenata koje je obavezno priložiti uz prijavu na javni konkurs ili interni oglas, drugi dio dokumenata zamijenjen je izjavom kandidata koji se prijavljuje, a propisano je da svu potrebnu dokumentaciju kojom se dokazuje ispunjavanje opštih i posebnih uslova dostavlja samo prvorangirani kandidat, nakon što bude obaviješten o izboru, u roku propisanom uredbama. Na taj način se postupak prijava na konkurs čini i znatno jeftinijim.


PITANJE

Koja je razlika izmedju ugovora o autorskom djelu i ugovora  o djelu?

ODGOVOR

Ugovor o djelu regulisan je Zakonom o obligacionim odnosima.

„Član 600

Ugovorom o djelu poslenik (preduzimač, izvođač radova) obavezuje se da obavi određeni posao, kao što je izrada ili opravka neke stvari ili izvršenje nekog fizičkog ili intelektualnog rada i sl, a naručilac se obavezuje da mu za to plati naknadu.“

Ostala pitanja koja se odnose na ovaj ugovor regulisana su clanovima od 600 do 627 Zakona o obligacionim odnosima.

Autorsko djelo regulisano je Zakonom o autorskim i srodnim pravima BiH („Sluzbeni glasnik BiH“ broj 63/10).

Članom 4. stav 2 propisano je sta se smatra autorskim djelom:

(2) Autorskim djelom smatraju se naročito:
a) pisana djela (književni tekstovi, studije, priručnici, članci i ostali napisi, kao i kompjuterski programi),
b) govorna djela (govori, predavanja, propovijedi i druga djela iste prirode),
c) dramska, dramsko-muzička i lutkarska djela,
d) koreografska i pantomimska djela,
e) muzička djela s riječima ili bez riječi,
f) audiovizuelna djela (filmska djela i djela stvorena na način sličan filmskom stvaranju),
g) djela likovnih umjetnosti (crteži, slike, grafike, kipovi i druga djela iste prirode),
h) djela arhitekture (skice, planovi, nacrti i izgraĎeni objekti),
i) djela svih grana primijenjenih umjetnosti, grafičkog i industrijskog oblikovanja, j) fotografska djela i djela proizvedena postupkom sličnim fotografskom,
k) kartografska djela,
l) prezentacije naučne, obrazovne ili tehničke prirode (tehničke skice, planovi, grafikoni, formulari, ekspertize, nalazi vještaka, prezentacije u plastičnom obliku i druga djela iste prirode).

Obracun doprinosa i poreza na dohodak za ove dvije vrste ugovora regulisan je Zakonom o doprinosima Republike Srpske („Sluzbeni glasnik RS“ broj 116/12) i Zakonom o porezu na dohodak („Sluzbeni glasnik RS“ broj 91/06, 121/06, 120/08, 71/10, 1/11), pri cemu se pravi razlika izmedju ove dvije vrste ugovora.


PITANJE

Ko i na koji način može podnijeti zahtijev za autentično tumačenje člana Zakona koji donosi Narodna skupština RS?

ODGOVOR

Pitanje autentičnog tumačenja zakona koje je donijela Narodna skupština RS regulisano je u odjeljku 5. Poslovnika Narodne skupštine RS („Službeni glasnik RS“ broj 31/11) u članovima 229. i 230.:

„5. Davanje autentičnog tumačenja

Član 229.

Prijedlog za davanje autentičnog tumačenja zakona mogu da podnesu ovlašćeni predlagači zakona.

Prijedlog za davanje autentičnog tumačenja podnosi se predsjedniku Narodne skupštine, koji ga upućuje Zakonodavnom odboru i Vladi, radi davanja mišljenja.

Prijedlog za davanje autentičnog tumačenja zakona sadrži odredbe zakona čije se autentično tumačenje traži i razloge zbog kojih se ono traži.

Član 230.

Vlada je dužna da u roku od 60 dana od dana prijema prijedloga Zakonodavnom odboru dostavi mišljenje o prijedlogu za autentično tumačenje zakona.

Ako Zakonodavni odbor, nakon pribavljenog mišljenja Vlade, ocijeni da je potrebno dati autentično tumačenje, u daljem roku od 60 dana, utvrđuje prijedlog autentičnog tumačenja i dostavlja ga predsjedniku Narodne skupštine.

Prijedlog autentičnog tumačenja predsjednik Narodne skupštine dostavlja narodnim poslanicima i Vladi, nakon uvrštavanja u dnevni red sjednice Narodne skupštine.

Za razmatranje autentičnog tumačenja primjenjuju se odredbe ovog poslovnika koje se odnose na razmatranje prijedloga zakona.

Ako Zakonodavni odbor ocijeni da nema potrebe za davanjem autentičnog tumačenja, isto konstatuje i obavještava podnosioca.

Autentično tumačenje objavljuje se u “Službenom glasniku Republike Srpske”.“

Članom 190. istog Poslovnika propisano je ko može biti predlagač zakona, a ko može podnijeti incijativu za donošenje zakona:

„2. Donošenje zakona

Član 190.

Pravo predlaganja zakona, drugih propisa i opštih akata imaju narodni poslanici, predsjednik Republike, Vlada i najmanje tri hiljade birača.

Član 191.

Inicijativu za donošenje zakona ili drugih akata iz nadležnosti Narodne skupštine mogu dati skupštine opština i gradova, privredna društva, druge organizacije, političke organizacije, udruženja i građani.

Inicijativa za donošenje zakona podnosi se predsjedniku Narodne skupštine, koji je dostavlja nadležnom radnom tijelu, Zakonodavnom odboru i Vladi. Nadležno radno tijelo i Vlada dužni su da u roku od 90 dana dostave mišljenje o navedenoj inicijativi.

Poslije pribavljenih mišljenja Vlade i nadležnog radnog tijela, Zakonodavni odbor, u daljem roku od 90 dana, odlučuje o inicijativi. Ako Zakonodavni odbor smatra da je inicijativa osnovana, predložiće Narodnoj skupštini da se donese odluka o načinu na koji će se izraditi i podnijeti nacrt, odnosno prijedlog zakona.

O stavovima povodom inicijative obavještava se podnosilac inicijative.“

Pitanje autentičnog tumačenja zakona koje je usvojila Narodna skupština Republike Srpske regulisano je i Pravilima za izradu zakona i drugih propisa Republike Srpske („Službeni glasnik RS“ broj 24/14.):

„Autentično tumačenje zakona
Član 76.

(1) Ako je pojedina odredba zakona nejasna, neprecizna ili nerazumljiva, što otežava njeno tumačenje i primjenu, Narodna skupština Republike Srpske, na prijedlog ovlaštenog predlagača, daje autentično tumačenje zakona, koje se objavljuje u ''Službenom glasniku Republike Srpske''.
(2) Akt autentičnog tumačenja zakona odnosi se na zakon koji se tumači i nije samostalan akt.
(3) Akt autentičnog tumačenja zakona ima pravnu snagu zakona.“

Prema izloženom, jedinica lokalne samouprave nije ovlašteni predlagač zakona, pa shodno tome nije ovlaštena ni za predlaganje autentičnog tumačenja zakona. Autentično tumačenje može zahtjevati narodni poslanik (između ostalih ovlaštenih), a JLS može samo podnositi inicijativu za donošenje zakona, pa prema tome i za njihovo autentično tumačenje.

Način podnošenja prijedloga za autentično tumačenje zakona naveden je u prethodno citiranim članovima Poslovnika Narodne skupštine RS.

 

Izrada web sajta podržana od strane Švedske agencije za međunarodni razvoj - SIDA

logo SIDA